Żyłka jest często bagatelizowana, a przecież bez niej nie było by wędkowania; zaraz obok haczyka jest ona najważniejszym elementem zestawu wędkarskiego.
A więc jej wyborowi powinniśmy poświęcić szczególną uwagę.
W tym artykule chce tylko krótko scharakteryzować żyłkę i zwrócić uwagę na błędy jakie często popełniają młodzi, początkujący wędkarze. Bardziej szczegółowe "rozprawki" nad żyłką oraz jej zastosowanie w poszczególnych metodach połowu pozostawiam kolegą z większym bagażem doświadczenia....
I tak żyłka wędkarska charakteryzuje się kilkoma specyficznymi dla niej własnościami:
1) Grubość czyli średnica
Grubość żyłki podawana jest w setnych częściach milimetra dlatego więc zazwyczaj nie mówimy "0,20 milimetra" tylko "dwudziestka".
Nad wodą często widzę kolegów zaczynających swoją wędkarską przygodę, z żyłkami niesamowitych grubości, przeznaczonych do połowu sumów...
Tutaj pierwszy błąd popełniany przez początkujących.
Niech perspektywa złowienia wielkiej ryby nie skłoni Was do zakupu najgrubszych żyłek jakie znajdują się w sprzedaży. I to nie dla tego, że ryba widzi żyłkę, bo jest to prawda tylko poniekąd, ale dla tego, że gruba żyłka jest bardzo sztywna, powoduje trudność w operowaniu, wchodzenie przynęty w nienaturalne ruchy, a więc odstrasza ryby. Także węzły na grubej żyłce zachowują się nienaturalnie. I to jest główny powód, dla którego należy używać żyłek stosunkowo cienkich, i tak na przykład:
Na płotkę- główna 0,12 do 0,16, na przyponie 0,10 do 0,12
Na leszcza- główna 0,14 - 0,20 przyponowa 0,12 do 0,18 mm
W takich przekrojach powinny się także zamykać średnice na: liny, karasie, a nawet karpie w wodach bez zaczepów.
2) Wytrzymałość
To druga cecha charakteryzująca żyłkę. Wytrzymałość jest wprost proporcjonalna do średnicy.
Jednak żyłki różnych firm przy tej samej grubości różnią się wytrzymałością. Dzieje się tak dlatego, że jest możliwe wyprodukowanie żyłki bardzo mocnej przy jednoczesnym zachowaniu niewielkiej średnicy, jednak kosztem takiego zabiegu jest sztywność....
Niestety naogół należy wziąć poprawkę na to co piszą producenci na opakowaniach, w większość wytrzymałość jest niższa.
3) Rozciągliwość
W metodach odległościowych (przystawka, odległościówka) należy używać żyłek mało rozciągliwych, a to dla tego, że szybko przeniesie ruch wędziska na haczyk.
W spławikówce rozciągliwość jest pożądana, ponieważ działa jak amortyzator.
4) Kolor
Obecnie mamy duży wybór różnokolorowych żyłek.
Kolor należy zawsze dobierać do zabarwienia wody i dna. Najbardziej uniwersalne pod tym względem są żyłki szare.
6) Kilka uwag: - Skręcanie.
Jednym z problemów często spotykanych jest skręcanie się żyłki, które dokucza każdemu wędkarzowi i nie ma na nie rady.
Nie istnieją kołowrotki o szpuli stałej, które nie skręcały by żyłki.
Można zauważyć iż żyłka skręca się w momencie nawijania, a rozkręca w momencie wyrzutu przynęty; (czyli wychodzimy na zero).
Jednak każde użycie hamulca (sprzęgła) w kołowrotku powoduje dalsze skręceni żyłki. Tak więc nie należy używać go gdy nie jest to konieczne.
Więcej o problemie skręcania się żyłki można przeczytać w numerze 2/2002 "Wędkarskiego Świata".
- Zatapialność.
Następnym problemem (szczególnie uciążliwym podczas połowu odległościówką) jest tłusta żyłka, która nie tonie.
Rada na to jest prosta wystarczy przetrzeć (wypłukać) żyłkę w wodzie z zawartością detergentu np. płynu "Ludwik". Po takim zabiegu żyłka powinna bez problemu tonąć.
- Podczas łowienia w rzece na żyłce osadzają się drobiny piasku, które przy zwijaniu zestawu działają na przelotki i rolkę kołowrotka jak papier ścierny.
Dlatego po zakończeniu wędkowania należy przeciągnąć żyłkę przez mokrą chusteczkę (watę itp.).
- Węzły.
W niektórych przypadkach mocne węzły przyczyniają się do szybkiej degradacji żyłki.
Tak dzieje się w metodzie spinningowej gdzie często dochodzi do urywania przynęty na zaczepach. Efektem takiego rwania jest rozciągnięcie żyłki ponad jej możliwości skurczenia się. Żyłka po takim "zabiegu" staje się bardzo słaba nieraz nawet słabnie tak bardzo, że urywa się przynęta podczas wyrzutu.
Tak więc w metodzie spinningowej swojego rodzaju przyponem powinien być węzeł, który puści na zaczepie i nie nadweręży żyłki.
- Przechowywanie żyłek.
Żyłkę najlepiej przechowywać w chłodnym miejscu (np. lodówka) nawiniętą luźno na szpule, można też zapakować ją w nadmuchany worek, a to dla tego, że odrobina wilgoci z oddechu znakomicie ją konserwuje.
- Należy też pamiętać o regule iż żadna cześć zestawu nie może być mocniejsza od najsłabszej. Bo po co stosować żyłkę grubości np. 0,25 mm przy haczyku nr 14.
- Gdy zdarzy nam się splątanie- odradzam prób rozsupłania węzła, co prawda może się to udać, ale żyłka w tym miejscu będzie zawsze osłabiona. Lepiej przeciąć i odrzucić koniec- jeśli nie jest zbyt długi, albo związać na nowo odpowiednim węzłem (baryłkowym).
- No i podstawowe przykazanie każdego wędkarza: 1 sezon=1 żyłka.
O linkach wędkarskich można pisać wiele, ja przedstawiłem tylko podstawowe i ogólne wiadomości...
